ՔԱՐԱՓՆԵՐԸ ՍԵՐ ԵՆ ԵՐԳՈՒՄ...
«Սերը քարափների շուրթերին» ժողովածուն գեներալ-մայոր Վարդան Ավետիսյանի չորրորդ գիրքն է, որում շարունակվում է նրա ստեղծագործության հիմնական մոտիվը՝ անսահման սերը հյրենիքի, բնօրրանի, հարազատ մարդկանց հանդեպ:
Գեներալ-բանաստեղծի քնարը մե՛րթ լալիս է աշնան թախիծով, մե՛րթ թռչում է ռազմի դաշտում և զոհված ընկերներին կանչում:
Պոետը մեծ գորովով ու քնքշանքով է գովերգում մորը՝ պաշտամունքի չափ աստվածացնելով նրան: Նրա համար մայրական ոգին է միայն հաղթող, իսկ հոր շիրիմի վառվող մոմը, գլխիվայր հոսելով, դառնում է երգող ակունք՝ ամոքելով մոր վիշտը:
